Zjawisko fotoelektryczne było "szokiem" dla fizyków, którzy uznali światło za fale o różnych długościach i częstotliwościach.
Problem polegał na tym, że zaobserwowane własności zjawiska nie można było wytłumaczyć wykorzystując właściwości falowe światła.
Wytłumaczenie okazało się możliwe dopiero wtedy, gdy wykorzystano koncepcję fotonów - kwantów energii światła.
Każda częstotliwość światła "ma" swoją porcję energii równą iloczynowi częstotliwości i pewnej stałej. Stała ta nosi nazwę stałej Plancka.
Wartość stałej Plancka (podstawowej stałej świata atomowego) jest bardzo mała i efekty z nią związane są bardzo mało "widoczne".
Zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne polega na emisji elektronu z powierzchni czystego metalu pod wpływem światła.
Zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne opisane jest za pomocą dwóch praw:
zasada zachowania energii
prawo kwantowania energii fali świetlnej o ustalonej częstotliwości - energia fotonu jest najmniejszą porcją energii światła światła o danej częstotliwości
1. Pierwsze prawo zapisujemy jako wzór Millikana-Einsteina
We wzorze tym występują następujące wielkości:
Ef - energia fotonu padającego na powierzchnię metalu światła monochromatycznego
W - praca wyjścia z powierzchni metalu
Ekin - energia kinetyczna elektronu w chwili wyjścia z powierzchni metalu
We wzorach na energię fotonu występują wielkości:
h=6,63⋅10-34J⋅s - stała Plancka
f - częstotliwość padającej na metal fali światła
m - masa elektronu
v - prędkość elektronu w chwili opuszczania powierzchni metalu
Najmniejszą energią wywołującą zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne jest więc energia równa pracy wyjścia elektronu z powierzchni metalu.
Energia ta spowoduje uwolnienie elektronu z powierzchni metalu, ale "zabraknie" energii do rozpędzenia elektronu.
2. Wyprowadzenie zależności na maksymalną długość fali wywołującej zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne
Graniczną długość fali obliczymy korzystając z podanych wzorów.
Stosujemy dodatkowe oznaczenia
Efg- graniczna wartość energii wywołującej zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne
fg - graniczna częstotliwość światła wywołującego zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne
λg - graniczna częstotliwość światła wywołującego zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne